Skoro już tu jesteś i czytasz to zostaw po sobie jakiś znak!
Komentarze jak wszędzie tak i tu są mile widziane !!!

czwartek, 23 sierpnia 2007

Historia RHCP 1987-1992 (Metal Hammer 99')

1987-1992

--------------------------------------------------------------------------------

To był zupełny szok. To prawda, Hillel wyglądał coraz gorzej.W czasie trasy po Europie sprawiał wrażenie chorego. Jego uzależnienie od heroiny wciąż postępowało. Chyba najlepiej wiedział o tym Jack lrons. Od powrotu do grupy nieustannie opiekował się Hillelem. A jednak i on, i Flea nie zdawali sobie sprawy z tego, jak daleko zaszły sprawy. O wiele bardziej martwił ich stan Anthony'ego. Kiedis jednak nie robił ze swojego nałogu żadnej tajemnicy.

Kupował i brał heroinę na oczach przyjaciół. Slovak był bardziej dyskretny. Nikt nigdy nie wiedział, skąd bierze towar. Nikt też nie widział, jak go bierze. Widać było dopiero skutki...

Na wieść o śmierci przyjaciela Anthony spakował najpotrzebniejsze rzeczy i wyjechał do Meksyku. Przez kilka tygodni sam, bez pomocy lekarzy i terapeutów, walczył z narkotycznym głodem. Tym razem udało się. Gdy 1 sierpnia wrócił do Kaliforni, był czysty.

Był też gotowy do pracy. Hillel umarł, ale zespól Red Hot Chili Peppers istniał nadal...

Skompletowanie nowego składu nie było jednak proste. Po śmierci Slovaka Jack Irons przechodził załamanie nerwowe. Wylądował w szpitalu dla umysłowo chorych. Potem, gdy doszedł już trochę do siebie, też nie wyrażał zainteresowania dalszą pracą w show businessie. Wyglądało na to, że już nigdy nie siądzie za bębnami.

Anthony i Flea musieli więc szukać dwóch muzyków. Zaangażowali byłego gitarzystę zespołu George'a Clintona Duane'a "Blackbirda" McKnighta i znanego z Dead Kennedy's perkusistę Darrena D.H. Peligro. W grupie coś się jednak nie układało. Zdążyli zagrać tylko cztery koncerty. Najpierw odszedł McKnight. Potem Peligro. Trzeba było wszystko zaczynać od początku...
Castle made of sand live 1989

John Frusciante urodził się 5 marca 1971 roku w Nowym Yorku. Był chyba najbardziej stukniętym fanem Peppersów. Chodził na każdy koncert. W końcu poznał muzyków zespołu. Zaprzyjaźnił się z nimi. Flea nawet kilka razy z nim jammował. Jednak ani basista, ani Anthony nie brali poważnie możliwości zaangażowania Frusciante do zespołu. Przecież nie miał jeszcze skończonych osiemnastu lat! W zamian wypchnęli go na przesłuchanie, jaki organizował inny szukający gitarzysty zespól z Los Angeles, Thelenious Monster. I dopiero tam coś ich oświeciło. Ten chłopak był rewelacyjny! Po krótkiej rozmowie John został przyjęty do zespołu...

Perkusistę znaleźli z ogłoszenia. Stawiło się coś około trzydziestu kolesi.

Jeden z nich, pochodzący z Detroit Chad Smith, zrobił na nich pozytywne wrażenie. Co prawda wyglądał jak drwal z Alaski, ale za to grał tak, jak należy. Ostro, równo i z pasją...

Chad urodził się 25 października 1962 roku w St Paul Minnesota. Ukończył szkołę Bloomfield Hill's Lasher High School w 1980. W 1984 roku grał już w swoim pierwszym zespole Toby Redd, który przetrwał cztery lata.

Hollywood (live)Paris 1989



Nowy skład na dobre rozpoczął pracę w marcu 1989 roku. Najpierw grupa pojechała na trasę koncertową. Potem weszła do studia.
Producentem nowych utworów znów był Michael Beinhorn. Tym razem współpraca nie układała się jednak zbyt dobrze. Michael był perfekcjonistą. Twierdził, że wszystko musi zabrzmieć idealnie. Frusciante uważał, że to głupota. Chciał zachować jak najwięcej emocji i jak najwięcej surowego brzmienia. W ciągłych sprzeczkach i starciach grupie udało się nagrać zaledwie trzydzieści osiem minut muzyki. Płytę trzeba więc było uzupełnić starszymi nagraniami - nie publikowanym do tej pory na dużej płycie Fire oraz Taste The Pain, wykorzystanym w filmie Say Anything, a zarejestrowanym jeszcze bez Smitha, lecz z udziałem Fisha, perkusisty grupy Fishbone...

Album, nazwany pierwotnie Rocking Freakopotamus, a ostatecznie zatytułowany Mother's Milk, ukazał się na rynku w sierpniu 1989 roku. Niespodziewanie pierwszy promowany utwór z płyty, poświęcony pamięci Hillela Knock Me Down, zaczął robić karierę na listach przebojów. Jeszcze lepiej radził sobie kolejny singel, przeróbka piosenki Steviego Wondera Higher Ground. Rozpoczęła się ostra promocja grupy. Najpierw skok do Europy. Potem powrót do Stanów. Tu Peppersi mieli poprzedzać koncerty Aerosmith. Ostatecznie jednak pojechali w trasę sami. Zaczęli 9 września w Seattle. Występowali w coraz większych salach. Coraz więcej ludzi chciało ich zobaczyć...


Rok 1990 nie zaczął się dla Red Hot Chili Peppers zbyt szczęśliwie. Po kilkuletnim związku Flea rozstał się ze swoją żoną, Loeshą. Także i Anthony przeżywał sercowe problemy. Opuściła go wieloletnia przyjaciółka, aktorka Ione Skye. Na dodatek grupa weszła w kolizję z prawem. Chodziło o obrazę moralności i napastowanie seksualne.
Rewelacyjne solo Flea & Fru (1990)

Stone Cold Bush Live Hilversum

Już rok wcześniej podobny zarzut postawiono Kiedisowi w Virginii. Po którymś koncercie wokalista miał podobno obnażyć się przed jakąś dziewczyną i namawiać ją do seksu oralnego.

Podpadli też Flea i Chad. Obaj narozrabiali na imprezie zorganizowanej przez MTV na Daytona Beach na Florydzie. Podobno napastowali dziewczynę, która tańczyła razem z nimi na scenie.

Obie sprawy znalazły swój finał w sądzie. W obu muzycy Red Hot Chili Peppers zostali uznani winnymi.

Na pocieszenie pozostał im fakt, że do kwietnia 1990 sprzedano pół miliona egzemplarzy Mother's Milk. Red Hot Chili Peppers mieli pierwszą w swojej historii Złotą Płytę.

Przed nagraniem następnej płyty grupa postanowiła odejść z EMI. Co prawda współpraca z firmą układała się bardzo dobrze. Jednak muzycy mieli wrażenie, że nie są promowani we właściwy sposób. Że ich płyty powinni wydawać ludzie, którzy lepiej będą rozumieć ich muzykę. Początkowo chcieli przejść do Sony. Ostatecznie zdecydowali się jednak na Warner Bros. Producentem pierwszej płyty dla nowej wytwórni miał być Rick Rubin...

Red Hot Chili Peppers po raz pierwszy spotkali się z Rubinem w 1987 roku. Proponowali mu współpracę przy The Uplift Mofo Party Plan. Wtedy Rick odmówił. Peppersi nie zrobili na nim najlepszego wrażenia. Zaćpani Kiedis i Hillel, pozostali dwaj muzycy spięci, zdenerwowani... W 1991 Red Hoci byli jednak zupełnie inną grupą. Zespołem, z którym naprawdę warto było pracować.

Rick był dla Peppersów wymarzonym partnerem. Od razu zaproponował, żeby wszystkie nagrania realizowane były na żywo i najlepiej w pierwszym podejściu. Namówił też zespół do przeprowadzki do opuszczonej haciendy w Laurei Canyon. To był niezwykły dom. Samotny, z dzikim ogrodem, no i podobnno zamieszkały przez duchy. Ten dom jest z całą pewnością nawiedzony - przyznawał John Frusciante. Ale są to bez wątpienia przyjazne duchy.. Wyczuwam tu tylko pozytywne wibracje...

Płyta Blood Sugar Sex Magik ukazała się we wrześniu 1991 roku. Rok Później album wciąż utrzymywał się w pierwszej dziesiątce amerykańskiej listy przebojów...

31 grudnia 1991 roku w Cow Palace w San Francisco odbył się niezwykły koncert. Na jednej scenie spotkali się Red Hot Chili Peppers i Nirvana. I chociaż to Peppersi mieli być główną gwiazdą wieczoru, dziennikarz "Rolling Stone'a" napisał w swojej recenzji: Ta noc należała do Nirvany. Ta noc być może tak, jednak dziś - z perspektywy czasu - to Red Hot Chili Peppers wydają się być tymi, do których należało ostatnie słowo. Platyna dla Blood Sugar Sex Magik, świetne występy na Loilapalooza II, w końcu nagrody na MTV Music Awards tylko to potwierdzają. Rok 1992 przyniósł także składankowy album What Hitsl A jeśli dodać do tego jeszcze spore grono naśladowców...

Wypełniliśmy pewną lukę. Zainspirowało to wielu ludzi do wykazania się własną inicjatywą. Ale nikt w świecie nie jest w stanie powielić naszych dokonań. Podobnie, jak my nie jesteśmy w stanie skopiować czegoś, co zrobił George Clinton i Parliament. Jesteśmy poza zasięgiem innych zespołów. To, co robimy, jest świetne. Brzmi to dość butnie. Nie bez powodu.

To było wyjątkowo udane dwanaście miesięcy. Wielokrotna platyna Blood Sugar Sex Magik. Grammy za pierwszy singel z płyty, Give It Away. Niesamowita popularność drugiego singla, Under The Bridge. Nagroda za Breakthrough Video i zwariowany występ na uroczystości zorganizowanej przez MTV . Występ, w którym Red .Hoci zaprosili na scenę całą masę swoich przyjaciół. Te wszystkie ceremonie są takie nudne - tłumaczył wybryki zespołu Flea. Chcieliśmy to trochę rozruszać.

Wyjątkowo udana była też trasa koncertowa promująca nowy album. Zespół zaprosił na nią dwie zaczynające właśnie karierę grupy: Smashing Pumpkins i Pearl Jam. Niezły zestaw. Jeszcze ciekawiej wyglądał koncert noworoczny w Cow Palace w San Francisco. Tam obok Peppersów i Pearl Jam wystąpiła jeszcze Nirvana.

Wszystko szło dobrze. John Frusciante czuł się jednak coraz gorzej. Ludzie nas nie rozumieją - skarżył się w wywiadach. Imitują nasze sceniczne gesty. Ale zapominają o tym, co najważniejsze.

Zapominają o muzyce. W końcu nie wytrzymał. 7 maja 1992 roku, podczas koncertów w Japonii oznajmił kolegom z grupy, że odchodzi. Powiedzcie wszystkim, że zwariowałem - rzucił na odchodne, spakował walizki i poleciał do domu...


"Metal Hammer"(nr 7/99)
"XL"(sierpien 1999) czytaj: całą historie

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Walentynkowo :D:D:D